Uzun zaman olmuş uğrayamamıştım buraya.

Bloğumu özlemişim. Burayı kendimle konuşmak için kullanıyordum..demek ki epeydir kendimle dertleşmemişim...

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

Bu kadar zamandır yaşamımda pek bir şey değişmemiş. düşünüyorum da ömrüm çalışmakla didinmekle geçiyor diyorum ..tatil geldi bitti bitiyor ..küçücük deniz kaçamakları yakınlarda girebileceğimiz sahillere kaçışlar..nefsimizi köreltiyoruz sanki habire.. öyle bir tatil istiyorum ki..deniz kokuyor burnuma sanki.. denizin  o dalga sesini, o iyot kokusunu o yakamozları  görüyor, duyuyor, kokluyorum..hepsi hayali!!!:))) çıldırıyorum sanırım.. yok yok daha zamanı var..daha değil. :)

insan bazan kaçıp uzaklara gitmek ister..hani sevdiklerinden ya da onu sevenlerden uzaklaşma isteği değildir bu. yalnız başına olma kalma isteği belki de.. ya da kendi başına biraz kendi kendini yaşama vce kendini dinleme isteği belki de. tazelenip yeniden dönmek için bir fırsat belki de bu. bilmiyorum ama böyle bir şey arzuluyorum sanki. şöyle diyorum ıssız bir ada ya da ıssız bir dağ külübesine gitsem.. orda münzeviler gibi kendime dönsem. kendime kapansam.. hiç bir şey düşünmesem.. kafamın içinde hiç beni zorlayan  bir şey olmasa..hayat telaşelerinin tümünden uzak. tek derdim hani akşam ne yiyecem kaygısı olsa..onu da düşen hindistan cevizleri ya da  durun daha fazlasını yapamam çantamdan çıkarıp bisküvi falan yesem:) avlanamam ki canım yani.. o kadar becerikli değilim.. biraz orda hile yaptım tamam katılıyorum ama bozmayın yaw hayalimi.. nerde kalmıştık..hımmm evet ıssız bir sahil ya da bir dağ kulübesinde herkesten ve herşeyden uzak.. orda anneeeeeeeeeee , hanımmmmmmmmmm, hocammmmmmmmmm, kızımmmmmmmmmmmmm vs  gibi sesler olmasın (bir süreliğine çok değil)..sadece kuşların cıvıltıları, dalgaların sesi..belki cırcır böceklerinin sesleri.. onlar olsun.. yanan ateşin çıkardığı o ses.. çıtır çıtır yanan odunların sesi mesela.. bencil miyim? sevdiklerimden uzakta olma ve kafa dinleme isteği bir bencillik mi? bakın şimdi kendimi suçlu hissettim.. hayır yaw küçücük bir zaman diliminde o kadarcık bir özgürlük  hakkım olmalı değil mi? bırakın beni içseslerim.. kendimi suçlu hissettirmeyin şimdi.. sadece bu bir hayal ve ben gerçekten kendimi artık çok bunalmış hissediyorum..  bazan bu kadar yoğunluk arasında kendimi kanatları kırılmış bir kuş gibi hissediyorum.. öyle sıkı zincirlerle bağlanmış bir kürek mahkumu gibi.. hababam kürek çekiyorum ama nereye gittiğimi bile görmüyorum..ya da neden bu kürekleri çekmek zorunda olduğumu dahi söylemiyorlar sanki bana..

insanlar yani diğer insanlar da böyle hissederler mi acaba zaman zaman? şimdi bunu kalkıp birine söylesem bana mutsuz musun? ne o bişiy mi var derler? ya da anlamazlar bile.. sevdiklerimden kaçmaya çalıştığımı düşünür ve beni ayıplarlar..oysa ki bu öyle bir şey değil.. bu  özgür olma isteği sadece. günlük sorumluluklardan ve rollerimizden sıyrılıp azıcık bir nefes alma isteği.. çok mu şey istiyorum??? bence değil..

Kalıcı Bağlantı Yorum (5) Yorum yaz!

Yaz geldi di mi? Geldi? Bu koşullarda tatil olması gerekir değil mi? Evetttt yanılmıyosam öyle yani..

İyi de niye ben hala  tatile çıkamadım???Yahu bir terslik var bu işte..Hala günde 5 saat dersteyim! Üstelik evde hala çalışıyorum. Tatile çıkmış akrabalarım da atmaca gibi hafta sonlarımı bekliyor ve  akşama yine misafir var üstelik yatılı!!!

iMDATTTTTTTTTTTTTTTTTTTTT

Kaybolmak istiyorum. Mümkünse ıssız bir adada..Deniz güneş kum bolca güneş kremi, bikinim, hafif okumalık bişiyler  vs ile.. :) Abarttım tamam...Akdeniz sahili de olur:)

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

Her zaman hüzünlü ya da üzgün biri değilimdir. Aksine oldukça neşeli ve bolca konuşan:) çokca gülen bir insan derler benim için. Galiba çoğu zaman fazla içime atıyorum ve onu boşaltacak bir yer arıyorum..orası da burası oluyor sanırım..

İnsan bazan kendisiyle başbaşa kalmak ister ,sessizlik arar, biraz kendi kendisiyle konuşmak ister..işte öyle zamanlarda koşup buraya geliyorum.iyi de yapıyorum sanırım.

Çalışmalarım nedeniyle oldukça yoğun günler yaşıyorum şu ara. elimde okuyup  çalışmam hatta özümseyip hatmetmem:) gereken bir yığın kitap ders notu bolca makale varken gözüm zaman zaman şiire kayıyor ya..ahh işte ahhh işteeeeeeeeee..biraz olsun nefes alacak zaman bu an. bir kaç şiirden dizeler, bir kaç güzel öykü, bir kaç güzel müzik parçasıyla sanki yaşadığımı hissediyorum.. bu koşuşturmacalarım ne zaman bitecek diye oturup kara kara düşünmeye bile zamanım olmuyor genellikle. ev aile çoluk çocuk derdinden çok hedeflere yönelmiş bir ben buluyorum karşımda. fazla ciddiye alıyorum sanırım yapmak istediğim şeyleri..hatta bazan gereğinden fazla diyorum.. ama olsun,seviyorum..hem şikayet ediyorum bazan:) hem de açıkçası vazgeçemiyorum..geçmek de istemiyorum..

bir süredir yine yoktum ama bu sefer gerçekten yoktum..az önce şehir dışından dönüp de mailllerime bakmak için bilgisayarın başına geçince bloğuma bakmadığım aklıma geldi , bir de buraya bir kaç satır ekleyeyim dedim. yine uykulu ve yine yorgunum evet. bu yorgunluk  yol yorgunluğu fakat:)  evime kavuşmamın sevinci sildi süpürdü sanki herşeyi.. güzel evet evde olmak çok güzel gerçekten..

sayfamda hüzünlü şeyler olmasın diye özel bir çaba göstermeyeceğim. sadece ne hissediyorsam onu paylaşmaya devam edeceğim yine. çünkü  çoğu zaman tek kendim olduğum yer burası oluyor..kendim olduğum yani olduğu gibi kendimi tüm çıplaklığı ile yansıtabildiğim tek yer.. diğer zamanlarda bakıyorsunuz bir anne oluyorum..bakıyorsunuz bir eş.. bakıyorsunuz bir hoca..bir doktora öğrencisi. evlat, kardeş.. ama hiç biri tek başına ben olmuyorum bunlardan.. anne olduğunda sadece çocuğun için bir şeyler düşünüyor ve kendi hissettiklerin hayallerin yapmak istediklerin geri plana itiliyor.. ya da eş olduğunda eşin ve ailen için ne gerekiyorsa o öncelikli oluyor.. çalışmalar sözkonusu olduğunda hiç birşeyin önemi kalmıyor ve deli gibi çalışıyorsun.. ama bunların her biri ayrı ayrı ele alındığında ben değilim.. ben bu parçaların hepsinin bütününden daha fazla bir şeyim yani:))) hayallerim var..gelecek için hedeflerim.. kenara ittiğim duygularım var.. dışarıya yansıtmadığım.. bazan içimden ağlamak geldiğinde bile gülerek onu maskelediğim.. ağladığımda neden ağlıyorsun denildiğinde gözüme birşey kaçtı ya da soğan doğradım ondan oldu dediğim:) işte böyle.. geldim.. birkaç satırla hem sizlere hem de aslında kendime merhaba demek istedim.. :))

merhaba..

beni okuyan arkadaşım sana da merhaba..

ben yokken en son tomurcuk halinde bıraktığım saksıdaki sarmaşık gülüm.. sana da merhaba:) gülüm açmış:)) kendim dikmiştim fidesini..zordu tutması, en son iki kuruyan gülü bir araya getirip bir saksıda birleştirmiş ve yeniden dikmiştim.. tutmuş..hatta tomurcuklar açmıştı..ama her seferinde önceki tomurcuklar açamadan kuruyordu... olmuycak herhalde açamayacak diye üzülürken bugün gelir gelmez ilk ona baktım..açmış:) pempe bir gül vardı üzerinde minicik.. diğer dallardan da kırmızı tomurcuklar gördüm.. benim gibi karmaşık bir çiçek oldu.. bir dalından pembe bir dalından kırmızı açacak:)) benim de sağım solum belli olmaz zaten:)))) bu çiçek de bana benzedi..

:)

Kalıcı Bağlantı Yorum (5) Yorum yaz!

En son babalar gününde yazmıştım. Epey zaman olmuş bloğuma uğramayalı. Aradan geçen zamanda yazacaklar birikti mi, yazacak çok mu şey vardı..bilmiyorum. aslında yazmaya ilişkin hevesimi yitirdim sanırım. yazmak benim için bir çeşit nefes almak gibidir genelde. ama yazdıkça daha çok dinginleirdim asrtık yazdıkça daha derinlere dalıyorum ve sadece üzgün olduğum zamanlarda buraya geliyorum diye düşünüyorum artık. bugün de parmaklarım beni buraya sürükledi..neden?  bugün babamın ölüm yıldönümü.. 7 temmuz.. bugün ben yine babamı kaybettim.. ağlıyorum..

Kalıcı Bağlantı Yorum (5) Yorum yaz!